Helaas wel. Ze stoppen er mee en zijn bezig met hun afscheidstournee. Over wie ik het heb? Niet over Krezip. (Bij hen werd het tijd dat ze stopten, het werd toch een beetje afgezaagd en zo leuk als in die clip op Pinkpop met veel roze hoedjes en de ultieme meezinger worden ze toch niet meer). Nee, ik heb het over de – naar mijn mening – enige leuke Nederlandstalige band, en dan is leuk nog zwakjes uitgedrukt: I.O.S. (oftewel Is Ook Schitterend).

En ze gaan stoppen. Dat is zó balen. Nooit meer mooie Nederlandstalige liedjes, nooit meer naar een geweldig concert van ze, en nooit meer de mooie man op het podium. En vooral: nooit meer Voltooid Verleden Tijd en Altijd Wel Iemand live horen. Wát een prachtige nummers zijn dat toch!

Gisteren was één van de afscheidsconcerten in de kleine Leidse Schouwburg en het was in één woord Fan-Tas-Tisch! Het was nog beter dan het geweldige concert in de Heineken Music Hall van 2006. Juist door de kleine, intieme zaal werd het allemaal net iets beter, en het laatste half uur zat niemand meer stil in zijn stoel, zelfs tijdens het prachtige ‘Ik Mis Je’ bleef iedereen staan, stelletjes heel dicht tegen elkaar aan. Wow, dat was echt een kippenvel moment.

Omdat het een afscheidsconcert was werden er ook veel herinneringen opgehaald, waaronder aan het feit dat Blof ooit in hun voorprogramma stond, en nu eigenlijk veel bekender en veel meer een commercieel succes is dan I.O.S. Maar geef mij toch echt maar I.O.S. met hun prachtige teksten, met de prachtige hese en beetje rauwe stem van Joost (die doet denken aan Rick de Leeuw van de Tröckener Kecks, nog zo’n leuke band! Maar goed, in dat geval ben ik bevooroordeeld) en de fantastische muzikanten. Ze hadden duidelijk zoveel lol met elkaar en het was voor mij echt een vreemd idee dat dit de laatste keer is dat ik de band zal zien. Ik vind ze echt fantastisch :)

Achter op het podium stond een baar omdat deze als rode draad door hun carrière loopt. Er kwamen grappige verhalen voorbij maar het leukste was toen hij begon te vertellen: “Dan zit je daar, met volle asbakken… lege glazen… die me aanstaren vanaf de bar.” Zachtjes hoorde je mensen in de zaal al doorzingen en op dat moment zette ook de band de tonen van hun grootste hit in: Voltooid Verleden Tijd. En helaas is dat ook zo: I.O.S. stopt er mee en ik ben ontzettend dankbaar dat ik één van de laatste concerten heb mogen meemaken.

Voltooid Verleden Tijd
Hun eerste hit, het liedje waarmee ik ze leerde kennen, het liedje dat ik woord voor woord ken, het liedje dat me zoveel kippenvel bezorgt en vooral hun – naar mijn mening – allermooiste nummer.

Altijd wel iemand
Nooit echt een grote hit geworden volgens mij, maar een ontzettend mooie tekst. Voor Niels en mij heeft dit nummer heel veel betekenis :)
(deze versie is overigens van De Vrienden van Amstel Live samen met Postman).

Stap uit de Schaduw
Misschien wel hun bekendste nummer, omdat het dagelijks meerdere keren op televisie was in een reclame van de Staatsloterij. Ook dit nummer heeft weer een prachtige tekst en werd gisteren het hardst meegezongen tijdens het concert.

Ik zou hier nog veel meer filmpjes kunnen posten, als het aan mij lag hun hele discografie, maar ja, dan wordt mijn weblog zo lang he? Mocht je zelf nog meer willen horen, ik raad “Ik mis je” en “Laat het licht aan” en “Meer van jou” erg aan!

En die zogenaamd grappige mevrouw uit Bloemendaal die meende te moeten roepen: “Waarom is het jullie nooit gelukt?” die moet nog maar eens bij zichzelf te rade gaan. Het is ze namelijk wel gelukt: met prachtige nummers veel mensen raken en bij mensen iets losmaken. Zoals Joost gisteren zei, is dat het grootste doel dat ze ooit als band hebben gehad. En dat is ze zeker gelukt!