Sanne (1986), creatief en naïef en danst door het leven. Geboren in Limburg, woont in Haarlem en studeert in 6 januari 2010 | Sanne vraagt zich af
Al sinds mensenheugenis (overdrijven is mijn sterkste kant) kunnen studenten goedkoop bij een universiteit eten. In een mensa. Alleen dat woord maakte het hele begrip ‘goedkoop eten bij de universiteit’ voor mij al heel illuster. Het beeld dat ik daarbij had bestond uit een donkere, warme, enigszins beschimmelde kroeg waar stoffige studenten in kabeltruien onder het genot van een peuk en een biertje, ondefinieerbare drabjes aten en ondertussen gesprekken over de zin des levens voerden.
Toen ik in Maastricht ging studeren, was het beeld van de donkere, warme, enigszins beschimmelde kroeg al snel verdwenen. De mensa in Maastricht (tenminste in het hypermoderne paradepaardje gebouw waar ik studeerde) groot, licht, modern en vooral schoon. Weg romantiek. En goedkoop? Daar viel ook nog over te twisten, al was het eten wel erg goed. Na anderhalf jaar had ik het wel weer gezien in Maastricht en ging ik op weg naar de volgende studentenstad. Ik koos voor Utrecht en het romantische beeld kwam weer terug, want de gebouwen waar ik les had zaten in de binnenstad. Ik verheugde me op donkere, warme, enigszins beschimmelde kroegen (kleine onderbreking: ik voel me nu net Jungle Julia uit Death Proof) waar ik – gehuld in iets moderners dan een kabeltrui en al snel zonder ‘onder het genot van een peuk’ want tja, rookverbod – met een biertje in mn hand gesprekken zou voeren over de zin des levens.
Kwam ik daar even bedrogen uit. Studenten in Utrecht eten namelijk niet. Althans, dat denkt de universiteit. Want niks mensa, niks lunchbar. Nee, wij (rechten)studenten moeten het doen met repen Mars uit een automaat en wateriger-dan-water Max Havelaar koffie. Geen wonder dat Max Havelaar goed is voor boeren in arme landen: ze verdienen geld maar hoeven er vervolgens niet voor te werken. Er zit duidelijk geen een koffieboon in die koffie. Maar dat terzijde. Ik was dus aangewezen op café’s met veel te dure koffie, restaurantjes in de binnenstad met veel te dure broodjes en diepe gesprekken, tsja… Daar zijn studenten in Utrecht over het algemeen niet echt geschikt voor. En ik ook niet.
Blij werd ik dan ook van de mensa op de Uithof. Voor de niet-kenners: een of ander verlaten gebied, vér buiten het centrum van Utrecht, waar je alleen maar komt door in een veel-te-volle-en-misselijkmakende bus te stappen (proppen) of waar je een naar toe moet fietsen over een stuk waar menig potentieel verkrachter erg vrolijk van wordt. Dus, daar hebben ze een mensa. Geen donkere, warme, enigszins beschimmelde kroeg, maar wel relatief goedkoop en eetbaar eten. Daar ging dus ook mijn romantische beeld van ondefinieerbare drabjes. Je kon kiezen uit drie gerechten die speciaal gemaakt waren voor drie groepen studenten: student “ik-geef-al-mn-geld-uit-aan-bier-op-de-sóós-en-kan-daarom-geen-eten-betalen”; student “ik-pluk-nu-de-IB-groep-kaal-en-ik-zie-wel-hoe-ik-het-later-terug-betaal” en student “vriend-mijn-pappie-betaalt-alles-voor-me”. Student-categorie één en drie horen uiteraard met ballerig accent te worden uitgesproken. Ik was categorie twee. De stoelen en tafels in de mensa zijn krakkemikkig en oud dus was er nog een beetje sprake van nostalgie en romantiek.
Gisteren heb ik de hele dag in de bibliotheek hard zitten schrijven aan mijn scriptie. Ik ben er eindelijk achter wat het woord ‘motivatie’ betekent. Ik verheugde me om heerlijk neo-nostalgisch en neo-romantisch bij de mensa te gaan eten om daarna nog even verder te studeren. Zo voelde ik me toch nog een typische student. Maar het allerlaatste beetje nostalgie en romantiek in mijn leven is keihard door het cateringbedrijf weggerukt. Foetsie. Kapot gestampt. Want was is het geval? Tegenwoordig is er buffet. Niks mee zou je zeggen. Inderdaad. Totdat blijkt dat je tegenwoordig per gewicht betaald. Je gooit eten op je bord. Loopt naar de kassa. Pleurt je bord op een weegschaal en de mensen aan de kassa doen ingewikkelde wiskundige berekeningen om er achter te komen hoeveel gewicht aan eten je naar binnen wenst te werken. En nee, dit is geen grapje.
Ik ben geschokt. Waar is de nostalgie en romantiek van donkere, warme, enigszins beschimmelde kroegen waar je nog ondefinieerbare drabjes op je bord kreeg?
Nee, echt???! Het moet toch niet gekker worden…. hier bij de OU hebben ze wel ‘grote portie warm eten’ en kleine portie, maar om nou alles te gaan wegen…. beetje overdreven!
You’ve got to be kidding me… Hahahaha, dat is echt het belachelijkste wat ik tot nu toe in 2010 gehoord heb :’)!!!!!!
Echt joh, doen ze dat zo?! Wat vaag…
Tis te hopen dat het gewicht van je bord niet wordt meegerekend, anders is het nog oneerlijk ook! Want je bord eet je natuurlijk niet op… ;)
dat is toch echt wel overdreven hoor…
Wat een idee om het eten te wegen :s
Bij ons hebben we 3 restaurants op 1 campus. En het eten is er erg lekker, en je betaald maar 3 euro voor een dagschotel en je mag nog zoveel groentjes als je wil nemen ook bij die 3 euro…
Haha wat een belachelijke manier om eten af te rekenen zeg, het moet niet gekker worden….
omg je eten wegen?! :O Wat een onzin zeg.
Echt raar dat er niks leuks in de buurt zit voor je! :(
Eten wegen? Dat is maf zeg… Je betaalt dus eigenlijk meer voor je bord. :P
Dan mag ik hopen dat ze het gewicht van het bord eraf halen? ;-)
Doet me denken aan mijn reis door Brazilië daar is het “por kilo” eten heel gewoon. Maar voor Nederland lijkt het me een beetje overdreven.
Ik voel dit ZO hard. MAAR:
a) Ik heb tentamens op de Uithof, en mijn eerste aanvaring met de gigantische blitsmensa was: 9,50 euro aan avondeten. Friet weegt toch best veel, wist je dat?
b)Je studeert klaarblijkelijk aan de verkeerde faculteit :P ; de binnenstad is klein, illuster, de-Dom-vanuit-elk-raam-overal, donker, warm, romantisch, en er is op de Trans een kantinejuf die zelf broodjes maakt en daar stiekem op spuugt als je onvriendelijk bent en even de andere kant opkijkt. Dat is liefde.
Desalniettemin, ik wil zo graag een keer wijn met je gaan drinken!
En ook: props voor de motivatie!
Serieus??? Het wordt toch steeds gekker…
Jeetje, dat dat bestaat!
Bij ons is de mensa (wij noemen het altijd gewoon restaurant) best duur, eigenlijk. Maar niet een donkere, warme, enigszins beschimmelde kroeg, gelukkig. Dat vind ik echt helemaal niks.
Hier in Eindhoven is de mensa wel echt een donkere, warme, enigszins beschimmelde kroeg, waar je ook nog mag roken! Maar ik weet niet of ze er eten hebben, het is nl een echte studentenplek, de kantine van de TUE zit 500m verderop!
apart.. de cafetaria in windesheim was altijd wel piekfijn in orde, meen ik mij te herinneren, en de mensa in de stad ook.. maar lang geleden hé.. LANG geleden ; )
Waar gaat dit heen? Toevallig werd mijn salade bij V&D vanmiddag ook op de weegschaal gezet, maar een bord avondeten lijkt me een beetje vreemd… Was het wel lekker?
:| nou lees je op diverse blogs soms vreemde dingen. Maar dit slaat alles. Dag romantiek hello vooruitgang en aller moet maar anders!
haha categorie 2!! :-D Ik hou van de IB groep.
Maar tijdens het lezen van dit blogje zat ik me de hele tijd af te vragen wat je nou gegeten hebt….
Vast cateringbedrijf Sodexho? :)
Bij onze bedrijfskantine in het hoofdpand is dat ook gedaan. Goedkoper voor de mensen die in een klein bakje salade alleen een beetje komkommer hadden en de volle poet moesten betalen. Maar voor de rest….
Ben je er ook minder door gaan eten? ;-)
ik dacht dat dat principe alleen werkte bij foute duitse wegrestaurants?
What the hell.. :D. Wat een idioten (PS: veel succes met je scriptie!).
Oh my, wat achterlijk eigenlijk.. Heb er nooit eerder van gehoord, maar vind het ook nergens op slaan!