Over berggeitlama’s en snoephockey

Tja, dan is het weekend alweer voorbij. Langzaam beginnen mn vermoeidheid en kater weg te trekken en moet ik weer wennen aan het normale leven. Het weekend was briljant, fantastisch en te grappig. Zoals dat gaat met negen mensen en heel veel flessen drank en bier in huis, hebben we voornamelijk in een deuk gelegen, waren de grappen te flauw en hebben we heel veel lol gehad :) Er was iets met lama’s die berggeiten bleken, hagelslag, 635 en 630, de burgers van Wakkerdam, rare vrouwen in te strakke pakjes, Koos het konijn, onbegrijpbare film*, ravioli, 60 euro, duitse indianenfilms, het opmeten van lichaamssappen, maar niet vallende schaatsers, stil zijn, concerten van Radiohead voor 12, 50 (in guldens), dronken heksen, zogenaamde verbroken relaties, capuchons, drank in het algemeen, snoephockey, sneeuw, “boze piemelmuziek” (als in: vriendinnetje R. verstond dat, ik zei eigenlijk: “boze pubermuziek”) en iPhones. Maar vooral: heel veel gezelligheid, het was zo leuk :) Compromitterende foto’s laat ik liever achterwege.

Maar maandagochtend begon het echte leven weer met studeren voor mn tentamen dat ik morgenochtend heb. Heb er niet echt vertrouwen in, maar gelukkig is mn gemiddelde hoog en ach, je weet het maar nooit met tentamens. En anders hebben ze daarvoor herkansingen uitgevonden. Dus. I’ll be fine :)

* voor velen was de film (A Serious Man) op zich niet onbegrijpbaar, maar wel het feit dat ik nog steeds in de zaal zat. Want ik hou niet van cultureel en intelligent verantwoorde films. Ik wachtte to AK-47s, bloeddorstige monsters of een goed potje seks, maar niet van dat alles. Maar aangezien ik toch moe was, heb ik een beetje zitten te soezen in de bioscoop en soms meegelachen met de zaal omdat een grapje toch nog enigszins leuk was.