Het is vandaag inderdaad geen vrijdag, en dus geen Music Friday. Maar dit nummer, en vooral deze videoclip, verdient een apart plekje op mijn weblog. Toen ik dinsdagochtend wakker werkt, hadden een stuk of vijf vrienden al een link naar het nieuwe nummer Born Free van M.I.A. op Facebook geplaatst. Ik ken M.I.A. met van van dit nummer dat moeilijk uit je hoofd te krijgen is vanwege al die catchy kassa-geluidjes.

Maar sinds vorige week kent iedereen M.I.A. De videoclip behorende bij haar nieuwe nummer is van youtube verwijderd, en iedereen die de clip gezien heeft, kan wel raden waarom. Aangezien Youtube een Amerikaans bedrijf is, en de Amerikanen nogal – hoe ga ik dit netjes zeggen? – gevoelig zijn, is het niet verwonderlijk dat een clip als deze verwijderd is. Want hij is heftig en schokkend. Schokkender dan een gemiddelde horror- of actiefilm en zeker niet geschikt om te kijken tijdens je ontbijt (die fout maakte ik wel).

Ik ben fan en vind dat iedereen deze clip moet zien. Ik vind het nummer zelf niet eens heel speciaal en als deze clip er niet bij had gezeten had ik er waarschijnlijk nooit van gehoord of niet bewust naar geluisterd. Maar deze clip is zo’n ultiem politiek statement, zo ontzettend goed geregisseerd en hij grijpt je meteen naar de keel. Vandaar dat ik hem nu op mijn weblog zet: hulde aan M.I.A. (die zelf een politiek vluchteling is en waarmee het hoe en waarom van de clip meteen meer verklaard wordt) en Romain Gavras!

Waarschuwing: ik kan veel dingen hebben, maar van deze clip was ik ook redelijk in shock. Hij is heftig, en zeker niet geschikt om te kijken met kinderen of als je net aan het eten bent . Er worden mensen (kinderen!) nogal expliciet in vermoord en er zit nogal wat nudity in. Je bent gewaarschuwd!

Vandaag ben ik nogal in een sarcastische bui. Dat begon al toen ik vanochtend wakker werd door het zwaar doordringende geluid van mijn wekker (niet zo verwonderlijk, want ik had het klaargespeeld om het ding pal naast mn oor te leggen). Ik trok het rode-zijden-en-met-in-zwarte-letters-’Bitch’-erop-geborduurde-oogverduisteringsding van mijn hoofd af, haalde het oordopje uit mijn oren (gewoonte sinds ik ooit eens zwaar actieve muizen in mijn huis had), tastte in het donker en halfblind naar de afstandsbediening en zapte – nadat ik een trauma opliep van de snerpende stem van Spongebob, overblijfsel van het feit dat ik elke avond Comedy Central kijk en die ‘s ochtends in Nickelodeon verandert – naar RTL4. Echt, als ik ‘s ochtends naar Jan de Hoop luister, kan ik gewoon geen ochtendhumeur krijgen. Die man verricht wonderen.

Mijn sarcastische bui speelde al op toen ik de eerste woorden van het nieuws hoorde, iets met Haïti. Ik ben nogal Haïti moe, dus iets in de trant van “ach boehoe” kwam in me op. Alarmbel nummer 1. Ik stond op, zette Goedemorgen Nederland en vijf minuten later had ik al minstens vijf andere sarcastische opmerkingen richting de televisie geslingerd. Helaas allemaal over Haïti, want ik was nog steeds Haïti moe, en het hele programma ging over… juist, Haïti. Ik zette mijn computer aan, kroop erachter met een kop thee en twee warme, vers gebakken broodjes en begon mijn sarcasme-terreur op Twitter. Over nog steeds, jawel Haïti. Want tja, vandaag kun je er niet omheen. Die sarcasme terreur hield maar niet op vandaag en dan roep je dingen over Marco Borsato, mensen die continu het woord respect gebruiken, Reinout Oerlemans, Haïti en Jack Bauer. Trust me, als ik ga twitteren over Marco Borsato of Reinout Oerlemans, dan is het erg met me gesteld. Als ik dan ook nog eens tijdens het studeren hardop sarcastische opmerkingen ga maken naar mijn studieboek, dan weet je: het is maar goed dat ik geen mensen vandaag ben tegengekomen. En daarom, om mezelf niet eenzaam te voelen in mn sarcasme, ga ik nu Top Gear kijken. Over top-sarcasme gesproken :D

Verder kreeg ik een email van mijn scriptiebegeleidster dat ik een prima stuk had geschreven en op het aanpassen van een klein dingetje na, kon ik hem zo inleveren. En dat ga ik dit weekend keihard vieren met negen van mijn liefste vriendjes als we een weekendlang Kijkduin onveilig gaan maken met muziek, bier, het Weerwolvenspel en veel melige humor. Het was niet zo gepland maar het komt perfect uit: ik kan officieel een weekend lang gaan feesten dat mijn scriptie nu daadwerkelijk, echt af is :D

Edit: Ik snap dat ik met deze post geen vriendjes maak ;-) In de comments heb ik een iets genuanceerdere uitleg gegeven waarom ik Haïti-moe ben. Maar eigenlijk was het gewoon mijn bedoeling om een leuke post te maken over het feit dat mijn scriptie goedgekeurd is en ik een sarcastische bui had. En helemaal niet om een discussie over Haïti te starten, daar had – en heb – ik helemaal geen zin in, en het hoorde eigenlijk gewoon bij de beschrijving van mijn dag. Maar misschien had ik daarvoor een andere dag moeten uitkiezen ;-)

Dit blogje is waarschijnlijk het populairste dat ik ooit geschreven heb. Nog steeds vinden mensen dit blogje via google, en krijg ik vragen via Twitter of email over de beste manier om een abonnement op te zeggen. Het werd op een gegeven moment zo erg dat mensen mij gingen vragen of ik ‘even een brief voor ze kon schrijven’. Bewust heb ik er op een gegeven moment ook geen aandacht meer aan besteedt, want ik had niet gedacht dat het blogje zo populair zou worden en het werd vermoeiend om steeds alle emails te beantwoorden.

Ik heb zelf nog een lange strijd met Orange gevoerd. Misschien herinner je je dit logje nog, waarin het intelligentieniveau van de medewerkers van Orange nogmaals werd benadrukt. Maar waarschijnlijk vanwege dit lage intelligentieniveau, was er ook geen land te bezeilen met deze mensen. Er werd totaal geen medewerking verleend, en ik werd meerdere malen neerbuigend en onbeschoft behandeld. Ik werd er zo moe van dat ik – en ik geef het eerlijk toe – het op een gegeven moment opgegeven heb. Ik heb een tweede abonnement gepakt om mijn o zo geliefde iPhone te krijgen, en liet het er verder bij zitten, want het inschakelen van een advocaat kostte me op dat moment teveel energie.

Maar het heilige moment is daar: ik ben eindelijk, éindelijk van Orange af. En ze hebben het nog zelf aangeboden ook. Ze gaan deze maand officieel over in T-Mobile en dan heb je wettelijk gezien de mogelijkheid om op te zeggen. Dus nog twee weken… en dan ben ik officieel van Orange af. En dan ga ik stiekem Orange tompoucen eten :D