Sanne (1986), creatief en naïef en danst door het leven. Geboren in Limburg, woont in Haarlem en studeert in Utrecht Rotterdam. Droomt van verre oorden, een leven als journalist en een groot huis met inloopkast in Oud Zuid, maar heeft voorlopig geen van allen. Doet veel pogingen om cultureel verantwoord te zijn, maar slaagt daar niet altijd in. Schijnt one-of-the-guys te zijn. Kan letterlijk quoten uit Superbad en American Psycho. Heeft Pink Floyd All Stars. Gelooft dat de goden soms best met haar zijn, maar is wel overtuigd atheïst. Geliefd door velen, gehaat door powerfeministen. Heeft nog nooit Bambi gezien. Rookt, drinkt, heeft een tattoo en vier piercings en is daarmee bijna een rock 'n roll chick. Heeft een voorliefde voor rokende mannen met All-Stars, een basgitaar en een tattoo op hun arm. Houdt zichzelf voor dat ze ooit gaat emigreren naar Barcelona. Sarcast pur-sang, om te kopen met Amaretto en zo lomp dat een straatverbod wenselijk zou zijn. Meer?




Au revoir!
29 juli 2010 | Feest & Uitjes


Ik ga morgen met mama naar Brussel voor een moeder-dochterweekendje :) Uiteraard heb ik haar (Brussel-groentje) duidelijk gemaakt dat het Atomium geen optie is, want zoals je kunt zien op mijn gezicht was ik er vorige keer (december 2008) niet echt van onder de indruk. Ik vond het eerlijk gezegd doodsaai.

Wat we wel gaan doen? Meemaken hoe idioot Belgen ook alweer kunnen rijden, genieten van ons ontzettend luxe hotel in het stadscentrum, in ons beste Frans (mijn beste Frans) eten bestellen (gezien ik in Spanje automatisch Frans begin te praten, zal ik nu wel in het Spaans mijn Belgische biertje bestellen), rondwandelen door de mooie stad, lekkere dingen eten en drinken en vooral heel veel lol hebben. Ja, dit weekend gaat helemaal goed komen :)





Yo soy d’Español
15 juli 2010 | Beeldmateriaal en Feest & Uitjes en Inspiratie


Madrid was fantastisch! Hoewel de stad naar mijn mening niet kan tippen aan Barcelona, heb ik ontzettend genoten van de mooie gebouwen, de heerlijke terrassen, de drukte van een grote stad en in het algemeen de Spaanse cultuur. Ik ben nu een dag weer in Nederland en zoals altijd heb ik heimwee naar Spanje. Maar wat hebben we een geweldige, hilarische, fantastische vakantie gehad! We hebben gelachen, bewonderd, ons verbaasd, gefeest, gedronken, gepraat en vooral genoten.
(meer…)





Op vakantie bij de vijand
9 juli 2010 | Duh en Feest & Uitjes

We gaan terug naar 27 mei 2010. Het is een gewone donderdagavond en vriendinnetje S. en ik hebben onze gebruikelijke wekelijkse date met pizza en rosé. Al een tijdje spraken we over het idee om samen op vakantie te gaan. Hoewel we allebei groot fan zijn van Barcelona, maar ook van Spanje in het algemeen, besloten we een paar dagen naar Madrid te gaan. We hebben allebei een hele drukke agenda met werk (en in mijn geval tentamens), festivals en andere leuke dingen, maar uiteindelijk vonden we het perfecte weekend. Dachten we.

Er was namelijk één klein ‘probleempje’. Dat weekend was de WK-finale. Als fervent voetballiefhebbers is dat natuurlijk wel een ding, maar er is natuurlijk ook niets gavers om een dergelijke wedstrijd in een voetbalstad als Madrid te kijken. We maakten nog grapjes: “Stel je nou toch eens voor dat de finale Spanje – Nederland is.” We bespraken het serieus. Stel, stél nou eens dat er een wonder zou gebeuren en Nederland in de finale zou staan. Dan stonden wij in Madrid. Was dat erg? Nee, want dan waren we alsnog in Spanje. Vervolgens deden we het af met een grapje: “Haha, serieus, alsof Nederland ooit in de finale komt.” Na de gewonnen wedstrijd tegen Brazilië zag ik de bui al hangen.

Woensdagavond was de wedstrijd Spanje-Duitsland. Uiteraard zaten vriendinnetje S. en ik klaar met pizza en rosé. De afgelopen wedstrijden van Spanje had ik al een paar hartverzakkingen gehad, pakjes sigaretten leeg gerookt en mn nagels stuk gebeten. Inderdaad, ik ben nogal voor Spanje. Deze wedstrijd ging het niet veel beter al moet ik zeggen dat mn nagels en longen het deze keer niet zo zwaar hadden. Spanje maakte een doelpunt, wij juichten en waren blij. Tot het insloeg. 27 mei. What were we thinking? Het is duidelijk dat we niet geschikt zijn voor het invullen van de toto. Bij voorbaat verloren.

En dus vliegen we morgen naar Madrid en staan we zondag in een kroeg de WK-Finale tussen ons eigen land en het land waarin we verblijven te kijken. Ik vind het de grap van het jaar. Onze vrienden ook. Maar de grote vraag blijft: trek ik een rood of oranje shirt aan? Ik denk toch dat rood beter bij mn ogen kleurt.