Een selectie uit ruim vijfhonderd foto’s :)

Ja, Brussel was fantastisch! Wegens veiligheidsoverwegingen reed Niels, waardoor ik lekker heb kunnen ontspannen en mee heb kunnen blèren met 3 Doors Down, Novastar en Matchbox 20. Mijn altijd zelfverzekerde vriendje had geen route uitgeprint, want “ik ken de weg hier uit mijn hoofd”, miste de afslag en zorgde voor een personal, customized sightseeing tour door Brussel. Ok, met de juiste afslag waren we dus ongeveer een uur eerder in het hotel geweest, maar nu zagen we het hele Europese district, parkeerden bijna in de garage van de Europese Commissie, en eindigden uiteindelijk in de ieniemienie (lees: niet voor mijn rijkwaliteiten geschikte) garage van het hotel. Het hotel: wow. Ge-wel-dig. Het ontbijtbuffet had zoveel keuze dat ik geen enkele dag heb geluncht, de mensen waren vriendelijk, de kamer was fan-tas-tisch en de fles champagne zorgde ervoor dat we een heerlijke avond hadden maar ik de volgende dag niet zo fris wakker werd.
De stad is prachtig: de parken, de gebouwen, de mensen… alles! Op één ding na: het Atomium. Wat een saai, geldvretend ding was dat zeg! De halve stad doorgekruist met de metro, door de kou gelopen, zes hele euro’s betaald (en yep, de audioroute, de verrekijkers en het toilet kostte ook nog eens extra geld) om vervolgens binnen tien minuten weer buiten te staan. Echt waardeloos.
Maar verder waren de glühwein, het prachtige weer, de cocktails, de liefde, de stad en alles helemaal geweldig :)

Oh, en kerstmis overigens ook. Heel veel Puerto Rico gespeeld met mama en Niels, heerlijk gegeten en heel veel leuke kadootjes gekregen (o.a. een Skullcandy koptelefoon, een Paperblanks agenda en het boek De Welwillenden van Jonathan Litell). Ik heb een heerlijke eerste vakantieweek gehad!

Zaterdagnacht kwam hij na een verjaardag van een vriend nog langs. Veel knuffels, kusjes en mooie glimlachen over hoe blij hij was me weer te zien. We lagen lekker lang in bed, gingen een middag klimmen en gaven elkaar nog meer kusjes. Hij bracht me thuis nadat hij op de terugweg de hele tijd met een arm om me heen geslagen gereden had. Ik dacht terug aan onze eerste avonden samen, toen er al zoveel was, maar eigenlijk nog helemaal niets. Het zou nog twee maanden duren voordat we echt samen waren en ik hem eindelijk mijn vriendje mocht noemen. Ik moest studeren, maar keek alleen maar uit naar de avond. En toen stond hij weer voor deur, met een grote glimlach en twee armen die meteen om me heen geslagen werden. We lachten, maakten grapjes en stiekem zong hij iets over een ‘beautiful smile’ tegen me, terwijl we samen met mijn ouders even naar Paul de Leeuw keken. We gingen naar boven, kropen onder het dekbed, lagen in eerste instantie in een deuk om de voortrailers van Tropical Thunder, maar besloten met een blik naar elkaar om een andere film om te zetten. We lachten nog meer, stikten haast in ons drinken tijdens het kijken van Superhero Movie, hadden aan een blik genoeg. Ik kroop in zijn armen, we vielen in slaap en werden vanmorgen pas heel laat wakker. Ik scheurde over de snelweg naar het station, gaf hem nog een laatste zoen en hij verdween in de stationshal. Nu is hij op weg naar Leiden en zit ik weer thuis om te leren voor het tentamen van woensdag. Woensdagavond zie ik hem weer maar ik wilde dat het eerder was. Heerlijk dat je het na bijna drie jaar nog zo fijn kunt hebben :)