Die scriptie, die was dus af. En ik blijk zomaar even een 7.2 te hebben :D En toen ook nog eens bleek dat ik – ondanks dat ik ziek was tijdens mijn tentamen – mijn European Law vak gehaald heb (het tentamen heb ik zwaar verkloot maar mn gemiddelde was hoog genoeg), maakte ik toch in gedachten even heel veel rondedansjes door de bibliotheek. Nog vier vakken te gaan en dan heb ik eindelijk mijn bachelordiploma! Ik ben deze week begonnen met drie nieuwe vakken en ik begin eindelijk weer een beetje lol te krijgen in mijn studie. Zou ik dan dit jaar na zes jaar toch eens een diploma krijgen? ;-)

Sowieso ben ik de laatste tijd heel erg vrolijk en geniet ik echt heel bewust van de dingen die ik doe of meemaak. Ik begin eindelijk het “live in the moment”-principe te begrijpen volgens mij. Eén kleine uitzondering op het live in the moment: heb mezelf getrakteerd op een kaartje voor het concert van Kasabian in mei en *trommelgeroffel* ein-de-lijk ga ik de de man van mijn dromen in het echt bewonderen: ik heb zojuist een kaartje gekocht voor RockinPark waar Pearl Jam een volledig concert gaat geven. Eddie Vedder, here I come :-)

Vandaag ben ik nogal in een sarcastische bui. Dat begon al toen ik vanochtend wakker werd door het zwaar doordringende geluid van mijn wekker (niet zo verwonderlijk, want ik had het klaargespeeld om het ding pal naast mn oor te leggen). Ik trok het rode-zijden-en-met-in-zwarte-letters-’Bitch’-erop-geborduurde-oogverduisteringsding van mijn hoofd af, haalde het oordopje uit mijn oren (gewoonte sinds ik ooit eens zwaar actieve muizen in mijn huis had), tastte in het donker en halfblind naar de afstandsbediening en zapte – nadat ik een trauma opliep van de snerpende stem van Spongebob, overblijfsel van het feit dat ik elke avond Comedy Central kijk en die ’s ochtends in Nickelodeon verandert – naar RTL4. Echt, als ik ’s ochtends naar Jan de Hoop luister, kan ik gewoon geen ochtendhumeur krijgen. Die man verricht wonderen.

Mijn sarcastische bui speelde al op toen ik de eerste woorden van het nieuws hoorde, iets met Haïti. Ik ben nogal Haïti moe, dus iets in de trant van “ach boehoe” kwam in me op. Alarmbel nummer 1. Ik stond op, zette Goedemorgen Nederland en vijf minuten later had ik al minstens vijf andere sarcastische opmerkingen richting de televisie geslingerd. Helaas allemaal over Haïti, want ik was nog steeds Haïti moe, en het hele programma ging over… juist, Haïti. Ik zette mijn computer aan, kroop erachter met een kop thee en twee warme, vers gebakken broodjes en begon mijn sarcasme-terreur op Twitter. Over nog steeds, jawel Haïti. Want tja, vandaag kun je er niet omheen. Die sarcasme terreur hield maar niet op vandaag en dan roep je dingen over Marco Borsato, mensen die continu het woord respect gebruiken, Reinout Oerlemans, Haïti en Jack Bauer. Trust me, als ik ga twitteren over Marco Borsato of Reinout Oerlemans, dan is het erg met me gesteld. Als ik dan ook nog eens tijdens het studeren hardop sarcastische opmerkingen ga maken naar mijn studieboek, dan weet je: het is maar goed dat ik geen mensen vandaag ben tegengekomen. En daarom, om mezelf niet eenzaam te voelen in mn sarcasme, ga ik nu Top Gear kijken. Over top-sarcasme gesproken :D

Verder kreeg ik een email van mijn scriptiebegeleidster dat ik een prima stuk had geschreven en op het aanpassen van een klein dingetje na, kon ik hem zo inleveren. En dat ga ik dit weekend keihard vieren met negen van mijn liefste vriendjes als we een weekendlang Kijkduin onveilig gaan maken met muziek, bier, het Weerwolvenspel en veel melige humor. Het was niet zo gepland maar het komt perfect uit: ik kan officieel een weekend lang gaan feesten dat mijn scriptie nu daadwerkelijk, echt af is :D

Edit: Ik snap dat ik met deze post geen vriendjes maak ;-) In de comments heb ik een iets genuanceerdere uitleg gegeven waarom ik Haïti-moe ben. Maar eigenlijk was het gewoon mijn bedoeling om een leuke post te maken over het feit dat mijn scriptie goedgekeurd is en ik een sarcastische bui had. En helemaal niet om een discussie over Haïti te starten, daar had – en heb – ik helemaal geen zin in, en het hoorde eigenlijk gewoon bij de beschrijving van mijn dag. Maar misschien had ik daarvoor een andere dag moeten uitkiezen ;-)

Vandaag is het Blue Monday. Blijkbaar. Ik heb nergens last van. Ik heb een heerlijke dag. Ik ging vanochtend om 5.00 maar eens naar bed, op het moment dat Dora the Explorer ging uitleggen hoe je bij de speeltuin kwam. Na een telefoongesprek van bijna anderhalf uur met Patty, dat zo melig was dat ik er nu nog om moet lachen. Maar toch zul je je wel afvragen waarom ik in godsnaam op een maandagochtend om 5.00 pas naar bed ga. En waarom ik zo’n heerlijke dag heb.

Vandaag is de dag dat ik eindelijk na veel stress, na een mislukte poging en na veel drama, ein-de-lijk mijn bachelorscriptie af heb :D Vannacht om 3.58 emailde ik mijn scriptie van 33 pagina’s en 8230 woorden naar mijn begeleidster, maakte ik een rondedansje, rookte een sigaret en voerde een melig tweede gesprek met Patty. Ik ging met een grote glimlach slapen en werd met een grote glimlach wakker. Eindelijk ben ik er vanaf, and it feels so good. Het is trouwens de conceptversie en waarschijnlijk moet ik nog dingen aanpassen, maar dat is waarschijnlijk niet zoveel als 8230 woorden op papier zetten voor een studie waar je helemaal niet blij van wordt.

I did it. En dat ga ik de komende twee weekenden ontzettend hard vieren, want ik heb twee geweldige weekenden voor de boeg. And I deserve it :)