Sanne (1986), creatief en naïef en danst door het leven. Geboren in Limburg, woont in Haarlem en studeert in Utrecht Rotterdam. Droomt van verre oorden, een leven als journalist en een groot huis met inloopkast in Oud Zuid, maar heeft voorlopig geen van allen. Doet veel pogingen om cultureel verantwoord te zijn, maar slaagt daar niet altijd in. Schijnt one-of-the-guys te zijn. Kan letterlijk quoten uit Superbad en American Psycho. Heeft Pink Floyd All Stars. Gelooft dat de goden soms best met haar zijn, maar is wel overtuigd atheïst. Geliefd door velen, gehaat door powerfeministen. Heeft nog nooit Bambi gezien. Rookt, drinkt, heeft een tattoo en vier piercings en is daarmee bijna een rock 'n roll chick. Heeft een voorliefde voor rokende mannen met All-Stars, een basgitaar en een tattoo op hun arm. Houdt zichzelf voor dat ze ooit gaat emigreren naar Barcelona. Sarcast pur-sang, om te kopen met Amaretto en zo lomp dat een straatverbod wenselijk zou zijn. Meer?




Best wel een beetje heel erg blij
26 april 2010 | Alledaags en Studie & Werk

Ik heb vakantie. Mag ook wel na weken lang doodgaan van de zenuwen, leven op sigaretten en Red Bull en liters theatermake-up nodig hebben om de donkere kringen onder mn ogen te verbergen. Niet omdat ik me zo schaam voor donkere kringen, want over het algemeen horen die bij mensen die het druk hebben en hard werken. Of hele nachten doorhalen met drank en drugs, maar aangezien ik zo’n ontzettend brave uitstraling heb, zullen mensen dat vast niet bij mij denken. Ik ben overigens goed in ontkenning. Vorige week zijn ook mijn colleges weer begonnen. Als rechtenstudent heb je niet echt veel les maar zwaar vond ik het wel.

Maar nu heb ik dus vakantie. En hoe kun je het begin van je vakantie beter vieren dan te beginnen met een fantastisch weekend? Ik ging met mijn beste vriendje tapas eten en hele goede (The Boondock Saints II) en hele slechte (laten we het er maar op houden dat Steven Seagal erin zat, hoeveel erger dan dat kun je het krijgen?) films kijken, ik wandelde in de zon door de stad, dronk wijntjes met een heel lief vriendinnetje waarna we de stad indoken en heel veel cocktails gingen drinken met lieve vriendjes, rozen kregen, dronken werden en vooral de foto’s nog als (privé)bewijs hebben. We gingen gisteren met de hele groep naar het park met ongeveer een hele maandvoorraad aan spullen uit de Albert Heijn (van vruchtendrankjes en geitenkaas tot chips, flessen rosé en Kahlua) en knuffellama’s waarna ik de rest van de avond weer bij mijn beste vriendje doorbracht met broodjes hamburger, cola uit Starbucks mokken en middelmatige films. Ja, ik begon mijn vakantie goed.

Helaas bestaat mijn vakantie wel uit hele lange to-do lijstjes, maar ook Koninginnedag (de oranje nagellak en het oranje tshirtje liggen al klaar) en twee hele fijne concerten: Editors en These New Puritans. Ook is het nog maar 20 nachtjes slapen tot mijn verjaardag, nog maar 54 nachtjes slapen tot het concert van Muse en nog maar 116 nachtjes slapen tot Lowlands. Weet je, eigenlijk ben ik best vrolijk vandaag :)

En, wat daar natuurlijk een heel, heel klein beetje (of nou ja, een heleboel beetjes) aan bijdraagt? Het feit dat ik voor mijn tentamen Strafprocesrecht (remember?) een 8,5 gehaald heb! Ik ben echt onbeschrijfelijk blij, ik heb al gehuild, getrild, mijn moeder gebeld, vriendjes en vriendinnetjes gesmst, rondedansjes gemaakt en tien keer gecontroleerd of dat cijfer wel echt achter mijn naam stond. Een 8,5! Het hoogste cijfer dat ik ooit gehaald heb, en dat notabene voor het tentamen waarvoor ik mijn hele studiecarriere al vrees. Ik heb mezelf er voor uitgeput, ik heb een heel mooi concert ervoor gemist but it was so worth it :)





Tien keer erger dan de engste horrorfilm
30 maart 2010 | Studie & Werk

Ik vind studeren best leuk. Ik klaag vaak, ik zeur, ik bid als atheïst naar de hemel en de hel om niet die stomme essays te hoeven schrijven en ik ben in staat tot het ritueel verbranden van menig studieboek en wettenbundel. Toch vind ik studeren best leuk. Het heeft wat om met een mok thee en een stuk chocolade achter mn bureau te kruipen, mijn bureaulampje aan te knippen en terwijl het buiten stormt en regent me te verdiepen in het hoe en waarom van dingen als hoger beroep of een eerlijk proces. Dat verdiepen betekent in praktijk negentig procent van de tijd op Facebook zitten, nutteloze tweets de wereld insturen of het vervloeken van de rechters die het in hun kop haalden om een dergelijk ingewikkeld arrest te schrijven. Maar het gaat om het idee. Studeren is best leuk.

Maar er zijn van die momenten dat studeren niet leuk is. Van die momenten die voorkomen zo aan het einde van het blok, wanneer de docenten langzaam wanhopig zijn en de studenten depressief. Wanneer de bibliotheken volstromen, wanneer het vinden van een vrije plek moeilijker is dan het winnen van de Tweede Wereldoorlog (en ik kan weten hoe moeilijk dat was, want ik kijk tegenwoordig Band of Brothers) en wanneer de liters koffie niet aan te slepen zijn. Tentamentijd dus. Niet leuk, nooit leuk geweest en zal ook nooit leuk worden.

Ik ben niet zo’n held in tentamens. Naast het gebruikelijke faalangst en stress, ben ik ook gewoon niet zo slim. En voordat mensen als Fleur en Patty nu luidkeels gaan protesteren en woedend in de trein stappen naar Haarlem om me door elkaar te rammelen: ik bedoel dus, ik ben niet zo slim dat ik hoge cijfers haal en er niet veel voor hoef te doen. Ik leer me kapot en ga twee weken dood van de stress om er vervolgens achter te komen dat ik mn tentamen net gehaald heb.

En dus vind ik tentamens niet leuk. Zeker niet als het tentamens Strafprocesrecht betreffen. De schrik van elke student. Stel je de engste horrorfilm voor die je ooit gezien hebt. Strafprocesrecht is nog tien keer erger. De gemiddelde rechtenstudent schijnt hét boek der boeken voor dit vak na het maken van het tentamen ritueel te willen verbranden. Ik wilde het van tevoren al ritueel verbranden. Dat was bij de eerste keer dat ik het vak volgde. De basisversie. Toen haalde ik een vier. Ik speel het klaar om nu (bij het verdiepende vak) weer een vier gemiddeld te staan. Als ik dit vak niet haal, haal ik voor de tweede keer mijn bachelordiploma niet. Ik houd niet van tentamens. Echt niet.





Een beetje van het heden en van de toekomst
11 februari 2010 | Feest & Uitjes en Studie & Werk en Victory

Die scriptie, die was dus af. En ik blijk zomaar even een 7.2 te hebben :D En toen ook nog eens bleek dat ik – ondanks dat ik ziek was tijdens mijn tentamen – mijn European Law vak gehaald heb (het tentamen heb ik zwaar verkloot maar mn gemiddelde was hoog genoeg), maakte ik toch in gedachten even heel veel rondedansjes door de bibliotheek. Nog vier vakken te gaan en dan heb ik eindelijk mijn bachelordiploma! Ik ben deze week begonnen met drie nieuwe vakken en ik begin eindelijk weer een beetje lol te krijgen in mijn studie. Zou ik dan dit jaar na zes jaar toch eens een diploma krijgen? ;-)

Sowieso ben ik de laatste tijd heel erg vrolijk en geniet ik echt heel bewust van de dingen die ik doe of meemaak. Ik begin eindelijk het “live in the moment”-principe te begrijpen volgens mij. Eén kleine uitzondering op het live in the moment: heb mezelf getrakteerd op een kaartje voor het concert van Kasabian in mei en *trommelgeroffel* ein-de-lijk ga ik de de man van mijn dromen in het echt bewonderen: ik heb zojuist een kaartje gekocht voor RockinPark waar Pearl Jam een volledig concert gaat geven. Eddie Vedder, here I come :-)